De UI is nu ineens de [wie] in huit. Dan zijn er ook nog eens de nieuwe tekens, zoals de OI [wa] in moi. We herhalen en herhalen… ik heb er vertrouwen in.

Hebben we alle vakjes afgevinkt? Zeker niet! Liep het van een leien dakje? Ook niet, ruzies en tranen horen er bij. Deden we ons best? Helemaal! … meer kunnen we niet doen, toch?

Er zijn weer meer fouten dan een tijdje geleden, merk ik. Lieve wordt viele(n), … wordt…. Zij wordt beweeglijker. Ik ongeduldiger. En dan schieten de benen naar de salontafel waar een glas met cola omvalt op de mat…